Mijn kleine, eigenwijze, creatieve peuter.

Het maakt natuurlijk niks uit. Zolang het maar gezond is. Een cliché maar zo waar! En toch hoopte ik altijd dat ik ooit mama zou mogen worden van een meisje. Dat werd ik. Van ons mooie meisje Sophia. (2,5 jaar oud)

Het is een beetje een taboe. En ik snap het best hoor. Je spreek ook niet snel uit dat je graag een meisje wilt of een jongen. Maar toch hoopte ik wel altijd al dat ik ooit een meisje zou mogen krijgen.

Toen we er bij de geslachtsbepalingsecho achter kwamen dat we in verwachting waren van een meisje was ik dan ook zo gelukkig. Nu is ze alweer 2,5 jaar oud en een echte peuter. Ik hou van deze leeftijd. Ze begint te ontdekken. Goed te praten en heeft een heel eigen karakter.

Dat goed beginnen te praten is wel een dingetje hoor. De raarste, gekste uitspraken komen voorbij. Zo zat ik laatst te kolven en kreeg ik te horen: ‘Mama is een koe, BOEEEE.’  en wanneer ik in de auto luid mee zing: ‘Er waaaas eens een sprookjesbooom’ roept er een peuter vanuit haar stoel achterin: ‘NEE mama, niet zinge!’

Sophia heeft nu een leeftijd waarop we echt samen dingen doen en ze zelf aan geeft wat ze wel en niet wil. En vooral, wat ze wel mooi vindt en wat niet. Ze is dan ook een echt meisje-meisje en draagt graag rokjes en jurkjes. Want dan is ze ‘een ses.‘ (prinses) Maar ze geeft ook aan wat ze niet mooi vindt. De gave gestreepte sokken van CarlijnQ bijvoorbeeld. (Sorry Carlijn!) Ik kreeg toch echt te horen: ‘Nee mama, niet die. Die zijn niet mooi.‘ Dus… Tja, concurreren tegen haar Elsa sokken lukt natuurlijk ook niet.

Nog zoiets. Nagels lakken. Best nog wel een klus hoor. Die ieniemienie nageltjes. En dat in combinatie met een peuter die heus niet zo lang stil blijft zitten. Thank God voor de 60sec droog nagellak. Dat werkt als een tierenlier. Nou nog proberen het zo secuur mogelijk op de nagels aan te brengen in plaats van op heel haar vingers. Maar hé, vervolgens mag ik wel een hele week aan horen: ‘Oooooh mooi he. Mama gedaan!’

Als ik mijn make-up aan het doen ben wil Sophia ook altijd ‘mooi maken.’ Van mij mag ze dan altijd best even mee doen. Ze weet precies wat ze wel en niet mag gebruiken. Bijvoorbeeld niet mijn mascara. Maar oogschaduw mag ze wel gebruiken en ze maakt vervolgens met veel precisie haar ogen op met oogschaduw. En haar wenkbrauwen. En haar wangen. En de muur. En haar jurk.

Net als kleuren. Ook een favoriete bezigheid van haar. Ik vind het ook wel leuk. Lekker samen de mooiste creaties maken. Totdat ik even 2 minuten naar de wc ga en deze creaties vooral zitten op haar handen, lippen (want make-up he), de kussens en ohja, ook op de muur.

Sophia slaapt heel goed. Ook al bijna een jaar in haar grote bed. Ze komt er nooit uit maar blijft altijd lief liggen. Vaak slaapt ze ’s middags ook nog wel 1,5 uur. Ze gaat om 8 uur naar bed en slaapt dan makkelijk tot 9 uur. Gelukkig maar want haar broertje zorgt voor vele slapeloze nachten. En één nachtbraker is meer dan genoeg.

Ze is echt heel lief. Misschien denken jullie dat ik alleen de lieve foto’s op mijn Instagram plaats. Maar dat is niet zo. Sophia is echt een heel lief meisje. Maakt nooit ruzie. Heeft eigenlijk bijna geen driftbuien. En zolang ik alles goed uitleg werkt ze altijd super goed mee. Ze is de allerliefste zus voor haar broertje. Laat hem lachen. Geeft hem speeltjes als hij even van zich laat horen. En ik zie dat ze stiekem af en toe tussendoor kusjes brengt. Dit is natuurlijk geen garantie dat het altijd zo zal blijven. Maar ik geniet zo van die twee nu samen!

Echt, ik had niet trotser kunnen zijn op mijn mooie kleine meisje. Ik hoop dat als ze straks veel ouder is dit ooit een keer leest. Want lief meisje, ondanks je creaties op de muur en ondanks dat je nooit je korstjes op eet, ben ik zo trots op jou!

IMG_4001.jpg

Hebben jullie ook een dochter of natuurlijk een zoon die zulke streken heeft? Of hebben jullie zelfs een echte peuterpuber? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.

Liefs Sanne

Een gedachte over “Mijn kleine, eigenwijze, creatieve peuter.

  1. Harriët zegt:

    Och zo mooi en liefdevol geschreven.
    Stan is onze lieve zoon en echt een mega schat. Super gevoelig, luisterd goed, bijna nooit stout en ontzettend lief. Wil altijd iedereen plezieren en maakt het liefst de hele dag grapjes.
    Op het moment heeft hij het eventjes moeilijk met zichzelf en heeft soms een driftbui. Vaak laat ik hem maar even geworden. En na een paar minuten is de boze bui over en komt hij het goed maken met 1000 kusjes en knuffels. Ook voor Tess is hij super lief. Samen spelen, samen lachen en troosten als ze huilt. Echt geweldig om te zien.
    Ook hier een trotse mama💙❤️💖

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s