Ik kan het haast niet geloven

Nee echt, ik kan het haast niet geloven.. Het aftellen is zwaar begonnen. Maar hoe dan. Ik was toch pas nét zwanger. En nu komt hij al bijna. Want 80% van de zwangerschap zit er al op.. Hoe ik dit keer kijk tegen de bevalling lees je in deze blog.

Bevalling

Af en toe beangstigd het me. Want, ben ik wel weer klaar voor een bevalling? Als je zwanger bent van de eerste heb je geen idee wat je te wachten staat. Tuurlijk is het spannend maar echt bang was ik niet. Je weet immers nog niet waarvoor. Of hóe pijn het gaat doen.

Bij de tweede zwangerschap was ik eerder bang voor het herhalen van een totaal ruptuur dan voor de bevalling zelf. De pijn die ik voelde was in mijn hoofd toch echt wat vervaagd. Behalve toen de weeën echt begonnen. Toen dacht ik, Ohja. FACK dit is het.. zóveel pijn gaat het doen!

Nu bij de derde weet ik HÉÉL GOED hoeveel pijn ik ga hebben. Nou speelt ook wel mee dat ik in de tussentijd al meerdere bevallingen heb mogen vastleggen als fotograaf. En ja, ook die vrouwen hadden gruwelijke pijn. Dus nu, nu zie ik meer dan ooit op tegen de bevalling denk ik. Nou eigenlijk meer tegen de pijn. Want hoe waard het ook is, wat wij vrouwen moeten doorstaan voordat we mogen babysnuffelen en kroelen is niet erg aangenaam.

Hoe ik de bevalling voor me zie

Oké, en dit is meer een schatting. Want hoe een bevalling gaat is één ding dat niemand kan voorspellen. Ik wil graag weer in het ziekenhuis bevallen. Maar meer omdat ik dan het idee heb iets tegen de pijn te kunnen vragen als het nodig is.

Thuis bevallen is misschien ook aan de orde en misschien heb ik geen keus. Dat ligt er maar net aan hoe snel het lijkt te gaan met deze derde bevalling en of de verloskundig het nog verstandig vind om te gaan.

Ik kijk echt ontzettend uit naar het moment dat ons mannetje er is maar absoluut nog niet naar de bevalling. Ik ben er gewoon nog niet aan toe en vind zwanger zijn heerlijk. Hoewel ik vermoed dat ik ook dit keer niet verder ga komen dan 39 weken mag toch de komende 7 weken nog héél lang duren.

Ohja, en misschien heb ik helemaal niks te zeggen want kleine mini ligt nog vrolijk in stuit. Hoe moet dus wel nog even draaien graag. Aangezien ik een stuitbevalling niet zo zie zitten.

Wat we allemaal nog moeten doen

Langzaam wordt de taken lijst toch echt korter merk ik. Ik wil deze week een begin maken met de babywasjes. De baby kamer is eigenlijk zo goed als klaar. Het ontwerpen van het geboortekaartje is ook in volle gang. Over 3 weken gaan we nog lekker een week naar Centerparcs maar ik neem voor de zekerheid toch graag een vluchttas mee. Die ga ik komende week ook al langzaam klaar zetten. Verder hebben we vanavond weer een afspraak op een locatie om eventueel de babyborrel te houden en moeten we nog even nadenken over wat we in de tuin of voor het raam willen hangen/zetten als ons mannetje geboren is.

Maar jongens, Nesteldrang is AAN. Zo heb ik vandaag de binnenkant van de wasmachine met een schuursponsje schoongemaakt. (Ja echt…) De badkamermeubel lade van binnen opgeruimd en uitgedaan met billendoekjes. (Werkt dus perfect!) En de planken van de koelkast een sopje gegeven.

Liefs Sanne

Foto’s in dit stuk zijn gemaakt door: Marissa Fotografie

 

 

2 gedachtes over “Ik kan het haast niet geloven

  1. Cindy zegt:

    Je mag bij mij ook komen schoon maken hoor, woon maar 10 minuten van je vandaan 😉 Spannend allemaal! Ik wil ook in het ziekenhuis bevallen, hoef die zooi niet in mijn bed. Maar het wordt een ander ziekenhuis dan de vorige keer, Twee Steden is geen bevalziekenhuis meer. Geniet!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s