Mama, wat zeg je?

Ze maakte mij 4,5 jaar geleden voor het eerst mama. Ze is mijn prinses en beste vriendin. Ze is de meest trotse zus ooit en dol op baby’s. Ze is een kletskous en bijdehand. Mijn lieve Sophia.

Mijn lieve Sophia

Vandaag deel ik een persoonlijk verhaal. Nou doe ik dat wel vaker, maar dan gaat het over mezelf. Nu deel ik een persoonlijk verhaal dat gaat over onze dochter Sophia. (4jaar)

Heel wat maanden geleden voelde ik al dat er iets niet klopte. Steeds vaker merkte ik op dat Sophia aan mij vroeg dingen te herhalen. Ik had het idee dat ze het niet goed hoorde. Ik vroeg aan haar schooljuf of die wilde opletten of ze hetzelfde vermoeden had. Maar na een aantal dagen kreeg ik terug dat zij niks opmerkte. Ik begon aan mezelf te twijfelen en liet het rusten. Het was tenslotte ook niet dagelijks maar steeds met vlagen dat ze het vaak vroeg.

Van het kastje naar de muur

Na een aantal maanden had ik weer heel erg het idee dat ze het niet goed hoorde en op die dag kreeg ik van haar nieuwe juf ook de bevestiging. Ze had ook het vermoeden dat Sophia het niet goed hoort.

‘Mama, wat zeg je?’ – Sophia

BAM…. zie je nou wel!! Mijn lieve meisje. Ze hoort het niet goed. En gelijk ben je dan bang voor blijvende gehoorschade.

Ik belde met het consultatiebureau. Een gehoortest deden ze nog niet zo jong dus ik werd doorgestuurd naar de huisarts. Bij de huisarts werd ik erop aangesproken dat ik hiervoor eigenlijk naar het consultatiebureau moest. HUH?! Daar kwam ik vandaan. De huisarts checkte haar toch en concludeerde (weer) vocht achter haar trommelvlies wat dus de reden voor het gehoorverlies kon zijn. We werden doorgestuurd naar de KNO arts.

De KNO arts

Ik merk aan mezelf dat ik zenuwachtig ben voor deze afspraak. Melvin kan gelukkig ook mee en als we worden binnen geroepen op onze afspraak maken we al snel kennis met een hele vriendelijke man. Hij is leuk met de kindjes en we leggen hem uit wat we opmerken bij Sophia en hij checkt weer haar oren en ook haar keel.

We komen omdat ze het niet goed hoort maar gaan weg met zoveel meer dan dat. Ze snurkt namelijk ook zó erg. Slaapt de laatste tijd overdag ineens weer vaker. En we vermoeden dat dit komt omdat ze s’nachts te onrustig slaapt. En al snel is duidelijk dat ook haar keel amandelen veel maar dan ook echt véél te groot zijn.

We worden naar huis gestuurd met een afspraak voor een gehoortest.

IMG-20190403-WA0002[18211].jpg

De gehoortest

Ook deze afspraak is weer in het ziekenhuis. Sophia krijgt een koptelefoon op en een knop in haar handen en moet drukken op de knop als ze een geluidje hoort. Ik ben bang dat ze hier nog te jong voor is maar ze luistert heel goed en doet wat er van haar gevraagd wordt. Binnen 5 minuten staan we weer buiten met weer een vervolg afspraak voor de KNO arts.

De uitslag

Al redelijk snel na de gehoortest moeten we weer terug komen voor de uitslag. Uit de gehoortest bleek inderdaad dat ze het niet goed hoort. Buisjes in haar oren zouden ervoor kunnen zorgen dat het vocht weg kan en haar gehoor beter wordt.

Haar keelamandelen en neusamandelen zijn ook zó groot dat het advies gelijk is deze ook te verwijderen. We hadden ons hier al een beetje op voorbereid aangezien we echt merken aan Sophia dat ze er last van heeft.

Langs de anesthesist

Toen het hoge woord eruit was moesten we een afspraak maken bij de anesthesist. Daar werd Sophia haar gewicht en lengte genoteerd en er werd gevraagd of ze medicijnen slikt. De informatie boekjes die we eerder meekregen werden doorgenomen en daarna was het wachten. Wachten tot we de datum van de operatie door zouden krijgen.

Bijna zover

Dit alles speelde de afgelopen maanden af. En nu is het bijna zover. Aanstaande maandag moet ze binnen zijn voor een dagopname. Dan krijgt ze buisjes en haar neus en keel amandelen worden geknipt. Ik vind het zo spannend. Zelf weet ze het nog niet want we hebben er voor gekozen haar pas een paar dagen van te voren in te lichten.

Een heel verhaal. Van het kastje naar de muur gestuurd worden. Uiteindelijk serieus genomen worden en dan gelijk het hele pakket voor je kiezen krijgen. Maar ik hou me vast aan het idee dat ze er straks heel veel baat bij gaat hebben. Ik ben wel benieuwd naar jullie ervaring. Stuur me gerust een berichtje of reageer op Instagram bij de post.

Liefs Sanne

6 gedachtes over “Mama, wat zeg je?

  1. Angelique zegt:

    We hebben dezelfde situatie gehad met onze dochter van 4. In de winter van 2018 twijfelden we al aan haar gehoor, maar de huisarts heeft toen alleen de oren uitgespoten en zag verder geen reden voor doorverwijzing. Afgelopen winter begon het opnieuw op te vallen dat ze slecht hoorde; ze keek altijd naar mijn mond als ik tegen haar praatte, zong andere woorden dan de juiste bij bepaalde liedjes en sprak dingen vreemd uit. Nu heb ik mijn poot stijf gehouden en gevraagd om een doorverwijzing naar de kno arts. Los van het feit dat er weer veel vastzittende troep in zat, bleek ook na het weghalen dat ze verminderd hoort door vocht achter haar trommelvlies. Echter geen pijnklachten gelukkig, dus hadden we het echt niet eerder kunnen opmerken. In april is ze geholpen aan beide oren met buisjes, juist op het moment dat ze met zwemles zou beginnen. Na de operatie is ze wel beduidend beter gaan horen en is ze daardoor ook een stuk vrolijker en minder aanhankelijk. Ze weet nu dat we haar aandacht geven en komt er niet steeds om vragen. Heel fijn dus, door die buisjes!
    Echter, nu nog geen twee maand later, had ze vorige week ineens bloed uit haar oor. En best veel ook! Ik schrok me kapot. Het blijkt een oorontsteking te zijn (iets wat we eerder nooit merkten, omdat het vocht niet weg kon uit haar oor), het bloeden is nu over, maar ze heeft een week later nog steeds een loopoor. Inmiddels wel weer bij de kno arts geweest. Het blijkt onschuldig, ze heeft gelukkig geen pijn (of een hoge pijngrens), maar wel druppels om het loopoor te stoppen. Het buisje is er nu dus alweer uit, want het trommelvlies is gescheurd door de ontsteking… en zwemmen mag ze nu alweer even niet. Als het straks over is, mag ze wel weer zwemmen, maar vanaf nu wel met oordoppen. Is ze natuurlijk niet blij mee. De buisjes kunnen weer opnieuw geplaatst worden, maar als we op deze manier elke 2 maand de klos zijn…. we kijken het dus eerst weer even aan tot we merken dat ze minder hoort. Ze had voorheen nooit oorpijn of een loopoor. Dus dat is nu wel een nadeel…
    mijn tip is voor straks wel; bij zwemles in ieder geval oordoppen gebruiken, ook al zeggen ze dat het niet perse hoeft. Dat water is natuurlijk vol bacteriën en kan nu ineens achter het trommelvlies komen… baadt het niet dan schaadt het niet.
    Succes maandag!

    Like

  2. Shanty zegt:

    Hoi hoi, wat ontzettend spannend voor jullie allemaal!! De zoon van onze beste vrienden had precies hetzelfde!! Ook hun werden 2 jaar lang van het kastje naar de muur gestuurd. Hij heeft daardoor een lichte spraak/taal achterstand opgelopen maar de buisjes zitten goed en “ineens” hoort hij “goed”en ontwikkeld zich steeds beter.
    Zelf heb ik mijn keelamandelen geknipt op 18jarige leeftijd. Vooral lekker veel ijsjes geven en knuffels. Maar ik kan me enorm goed indenken dat het moment wanneer ze onder narcose gaat vreselijk zal zijn! Heeeel veel sterkte gewenst!! 💪🍀Jullie hebben een prachtige mooie en vast ook hele sterke meid 😘😘 Liefs

    Like

  3. Melissa zegt:

    Je verhaal is herkenbaar voor ons. Hier ook zelf al een tijdje het vermoeden dat haar gehoor niet oke was. Maar het bleef bij n vermoeden, ze klaagde regelmatig over oorpijn en schreeuwde het dan savonds uit maar behalve veel vocht was het nooit ontstoken. Uiteindelijk kregen we een heel ander kind, in zichzelf gekeerd, veel huilen en vreselijk moe steeds. Uiteindelijk dus doorgestuurd en ja hoor haar gehoor was drastisch verminderd. Ze heeft buisjes gekregen en de dag na de operatie hadden we ons vrolijke lieve meisje alweer terug ! Hier dus echt beste keuze ooit geweest ! Heel veel succes maandag liefs

    Like

  4. Kirsten Pijnenburg zegt:

    Ik heb zelf ook buisjes gehad en heb ze nog steeds Sanne.
    Om de zoveel jaar krijgt ze nieuwe buisjes en als ze volgens mij rond de 10 jaar is krijgt ze blijvende buisjes.
    Ik heb er zelf veel plezier mee gehad

    Like

  5. Cindy zegt:

    Onze zoon kreeg met 2 jaar en 3 maanden buisjes, in eerste instantie omdat hij om de paar weken verkouden was met koorts. Toen bleek er vocht achter zijn trommelvliezen te zitten en zijn neusamandelen moesten er uit. Wij zijn bij het ETZ geholpen en het gaat goed met hem, sindsdien praat hij steeds beter, hoort hij goed (Maar luistert niet, dat is vast iets man eigens) en heeft hij geen koorts meer gehad tijdens verkoudheid! Mama vond het spannend, maar achteraf ben ik heel blij dat dit gebeurd is. Succes maandag!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s