En toen was het klaar

Ja, heftige titel he. Maar voor mij is het ook best een dingetje. Ik ben namelijk al weken geleden afgewezen en door niet zomaar iemand. Nee door mijn eigen zoon. 

Hoe het begon

Liefdevol dronk hij al 8 maanden bij me. Ik bracht hem met mijn eigen melk groot. Voedde hem met héél veel liefde. En toen kwam het leed dat tandjes krijgen heet. Prima. Ik deal daar wel mee. Bij Thiago ging dit ook prima, dus dit was geen fase waar ik tegenop zag. Tot mijn liefste kleine konijntje zijn mini vampier, scherpe puppy tandjes in mijn tepel zette.

AAAAAAUUUW!

Hij liet los. Ik liet het even en wachtte gewoon de volgende voeding af. Hij moest toch leren dat dit niet de bedoeling was. Maar de volgende voeding zette hij weer zijn puppy tanden in mijn tepel. Oh, en hij lachte erbij. Super schattig maar geloof me, als schrik reactie roep je nou eenmaal hard auw. Hij liet weer los en dat was dat. Vanaf dit voorval wil hij niet meer. Maar dan ook AB-SO-LUUT niet meer…

Wat ik ook probeer. En dat is nogal wat. Want ik heb hem zelfs half in zijn slaap geprobeerd aan te leggen. Maar ook daar trapte hij niet in. Hij begint te zeuren en draait gelijk zijn hoofd weg. Hij wil gewoon niet meer.

Shit. Huhh. Neee! Daar was ik helemaal nog niet aan toe. Deze kleine baby. Misschien wel mijn laatste baby. Ik wilde hem wel voeden tot zijn 18e. Oke, dat niet. Maar toch minimaal tot zijn eerste verjaardag. Hij bepaalde anders.

Niet kunnen afsluiten

Omdat ik hier zelf nog helemaal niet aan toe was ben ik dus gaan kolven. Dat heb ik nu ruim een maand gedaan. Hij blijft weigeren en ik heb langzaam kunnen wennen dat het goed is zo. Ik vind het echt super jammer dat we na 9 maanden al stoppen met borstvoeding. En tegelijkertijd ben ik onwijs trots dat mijn lijf hem 9 maanden lang gevoed heeft.

Nu ben ik sinds 2 dagen helemaal gestopt en het is goed zo. Ons borstvoedings avontuur is voorbij. Wie weet is het ons ooit nog gegeven om dit nog een keer mee te maken. Zo niet, dan ben ik mega trots op wat ik geflikt heb.

En nu ga ik weer verder huilen in een hoekje. JOE. Mijn baby, al 9 maanden oud…

Liefs Sanne

1212

Per toeval: De allerlaatste voeding vastgelegd. Dit wist ik natuurlijk nog niet toen ik deze foto maakte. Maar maakt hem nu heel dierbaar.

 

 

2 gedachtes over “En toen was het klaar

  1. Nicky zegt:

    Senna had precies hetzelfde! Kei hard bijten en idd auw en daarna met Mn pink ernaast mocht ze het weer doen maar nee hoor madam wilde niet meer.. wat ik ook probeerde. Ook 9 maanden was ze. Toch wel jammer hè

    Like

  2. mvanboxtelhotmailcom zegt:

    Oh dat snap ik helemaal… Maxime wilde met 13 maanden ook zomaar ineens niet meer.. Sef drinkt gelukkig nog twee keer per dag en hoop dat hij dat nog even volhoudt.. hoe dan ook kun je trots op jezelf zijn, het is een hele opgave om al je kindjes zelf te voeden!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s